Weedy Hope

20-11-2020

De eerste bijeenkomsten op onze nieuwe buitenplaats in Ter Apel zijn een feit. Samen met collega’s, betrokken deelnemers en studenten van DAS Theatre werkten we enkele dagen op het voormalige terrein van de oude zetmeel fabriek aan de voorbereidingen van ons meerjarig onderzoeksproject Curiosity and Control. Berkenbomen, Vlierstruiken en Brandnetels rukken op. Wat ooit industrieel gebied was, verandert hier langzaam in bos.

We lezen uit Arts of living on a damaged planet. ‘Endings come with the death of a leaf, the death of a city, the death of a friendship, the death of small promises and small stories. The landscapes grown from such endings are our disaster as well as our weedy hope.’ (Door Anna Tsing, Heather Swanson, Elaine Gan en Nils Bubandt)

We lopen rond en reflecteren op wat we zien en ervaren. Dat doen we individueel en collectief. In stilte, met woorden en in actie. Kan dit landschap ons helpen antwoord te geven op urgente vragen rond onze eigen aanwezigheid te midden van al het andere? Hoe kunnen wij ons openstellen voor wat zich hier voltrekt?

Een jonge berk groeit op een drijvend stuk piepschuim. De wortels van een eik dringen zich door gespleten beton. Op de muur staat een grote graffiti: ERASE. Een slak kruipt langs gevallen asbest. Iemand van ons schrijft: ‘Ik liep over de vlakte en hoopte geen sporen achter te laten’. Soms lijkt het beter er niet te zijn, niet meer te zijn. Op dit land, in deze wereld. Maar is het niet juist onze taak te zoeken naar de juiste manier van zijn? Naar de sporen die we wél achter willen laten. Naar een omgang met hetgeen we hebben gedaan. We nemen ons voor om precies die oefening als het (kunst)werk te zien en plannen minstens 25 bijeenkomsten voor volgend jaar; met steeds weer andere gezelschappen en mensen, die een ontmoeting aangaan met dit land en haar vele bewoners.