We Have Never Been Modern

We Have Never Been Modern is installatie, atelier en expositie ineen. Het is een onderzoeksruimte waar bezoekers hun gedachten en gevoelens over onze relatie met de natuur kunnen herdenken, vormgeven en delen. Bezoekers gaan met zichzelf, met elkaar én met het veranderende landschap in gesprek over de relatie mens-natuur. De gesprekken worden op verschillende manieren gevoerd; in stilte, met behulp van objecten én met woorden. Alle aanwezigen samen (de mensen, de objecten en het alndschap) vormen een levendige en ook verontrustende expositie over de plek die we als mens innemen op aarde. We Have Never Been Modern is mede geïnspireerd op het gelijknamige werk van Bruno Latour. Meer over We Have Never Been Modern op Oerol 2018

Some five hundred meters in the Wadden Sea, Lotte and Daan installed a glass cube. When the tide is low, the cube rests on the sand. When the water comes up, the cube disappears in the sea. You can sit in the cube and watch the movement of ebb and flow for twelve long hours. A few days before the festival begins the freshly installed cube turns out to be leaking. ‘This is the end’, says Lotte on her blog. ‘Stay calm, don’t panic’, says Daan. This is Latour’s modernity at work. It will never work. There will always be a leak between nature and culture. Impossible to separate the one from the other. That is the reality we have to deal with. Every end stands for a new beginning. We have never been modern, we have always been in between. Hybrids is what we have always been. How to deal with this new reality? This leaking reality? It’s a process. It goes from acceptance to emphasizing. It starts with Daan saying ‘don’t panic’ and ends with him drilling more holes in the cube.

Uit The end (or how to deal with it) van Pieter Van Bogaert