Parlement van de dingen

Tijdens Parlement van de dingen onderzoeken we wat het voor ons Westerlingen betekent om als de dingen en vooral ook met de dingen te spreken. Blijft dit een dualistische verhouding, van mens tot ding, of is het denkbaar dat er een andere relatie ontstaat, dat we onszelf een andere plek geven in het universum?

We zijn eraan gewend dat de mens spreekt, niet alleen namens zichzelf maar ook namens andere entiteiten: het heelal, het regenwoud, de dieren, de stad. Parlement van de dingen is een begrip dat werd geïntroduceerd door filosoof Bruno Latour die een pleidooi houdt voor het recht van het object.Volgens Latour weigert de mens in het moderne denken de rechten, autonomie en ‘agency’ (het handelend vermogen) van het object te erkennen. Hij pleit voor een mensvisie waarin de waarden (niet de waarde) van objecten en andere entiteiten een actieve rol spelen. Bij de ontwikkeling van deze gespreksvorm willen wij pogen afstand nemen van het antropocentrisch denken, waarin de mens een plek inneemt in het middelpunt van het bestaan, en ons afvragen wat de relatie is tussen onszelf en de dingen.

Parlement van de dingen is onderdeel van het gelijknamige platform opgericht door Partizan Publik. Samen met wetenschappers, architecten en kunstenaars onderzoeken we wat er voor nodig is om daadwerkelijk een parlement van de dingen op te richten. Volg dit speculatieve onderzoek op www.theparlementofthings.org.

 

My name is Marouf. I am a boy. I was born nine months ago in the Dutch town of Vlaardingen. In 2060 I will be an adult. I will be 43 years old. I will have a job and a home of my own. But first I have to grow. I will look and listen and learn and dream. I am a thing.

Pieter van Bogaert over Parlement van de dingen