Dying Together

In de loop van 2020 ontwikkelen we een derde deel, volledig gewijd aan de huidige pandemie met als werktitel Dying Together / Living Together. Het tweeluik wordt een drieluik.

Dying Together is een fysiek uitgevoerde denkoefening: een praktijk waarin de performers samen met het publiek situaties van gezamenlijk sterven onderzoeken en ontrafelen. De rampen die behandeld worden kennen we als media-evenementen waarin sommige doden betreurd en anderen vergeten worden en vooral de schuldvraag aandacht krijgt. Dying Together werpt een ander licht op deze gebeurtenissen en laat zien dat deze momenten van collectieve dood ons iets kunnen vertellen over de manier waarop we ons bij leven tot elkaar verhouden.

Dying Together bestaat uit twee avondvullende performances, identiek in scenografie en structuur. Iedere avond worden andere situaties van collectief sterven behandeld. De performances zijn op twee opeen- volgende avonden en ook los van elkaar te programmeren. Dying Together/Humans gaat over de relatie tussen mensen onderling en onderzoekt hoe we het leven en daarmee de dood waarderen van mensen op verschillende plekken op de aarde. Dying Together/Earth gaat over de relatie tussen mensen, dieren en planten en onderzoekt hoe we het leven en daarmee de dood waarderen van alle levende wezens op aarde.

Voor het deelnemende publiek zijn het intense avonden waarin de individuele en collectieve omgang met aangrijpende situaties bevraagd wordt. Om de vele persoonlijke ervaringen een plek te geven, zijn we in 2019 begonnen met de opbouw van een archief, waarin inmiddels rond de tweeduizend handgeschreven reflecties van deelnemers zijn opgenomen. Een werk op zich, waarin de ervaringen van het deelnemende publiek centraal staan: Archive of Reflections

Praktische informatie
Deelnemend publiek: 30 – 200 mensen
Lokatie: 2,5 m2 per bezoeker, kan gespeeld worden in ruimtes met en zonder grid. De performance kan uitgevoerd worden met 1,5 meter afstand tussen deelnemend publiek; in dat geval zijn er meer vierkante meters per deelnemer nodig.

Dying Together is een moment van collectieve volwassenheid, dat een kortsluiting veroorzaakt in de onverschilligheid.

Paris-art

 

Lotte van den Berg lijkt niet bang te zijn voor het diepe. Ze zet een geraffineerd kader op, werkt op basis van gedegen onderzoek, formuleert precies en zonder pathos, laat stiltes vallen en legt de spelregels en de grenzen bloot. En dat is ongetwijfeld waarom Dying Together ons meevoert naar een dimensie die buiten de tijd ligt en waar ook de meest vluchtige sensaties gestalte krijgen, op het raakpunt van onze innerlijke conflicten en de honderden levens die tastbaar worden gemaakt.

Cathy Blisson in La Libération France